สาระน่ารู้

สัมผัสกลิ่นอายบรรยากาศเก่าๆ ที่ถ่ายทอดผ่าน Friendship

ใครที่อายุ 30++ อาจจะทันการเขียนเฟรนด์ชิพ สมุดแห่งความทรงจำที่เรามักจะได้เขียนหรือให้เพื่อนๆ ในห้องเขียนก่อนจากลาในช่วงก่อนเรียนจบ ไม่ว่าจะเป็นประถม 6, มัธยม 3 หรือ มัธยม 6 เป็นเพราะสมัยก่อนที่ยังไม่มีสื่อโซเชียลเข้ามา ทำให้การติดต่อกัน การสร้างเมมโมรี่ของกันและกัน ยังคงทำได้โดยผ่านการเขียนใส่สมุดเฟรนด์ชิพเท่านั้น

ซึ่งแม้จะเป็นช่วงที่มีโทรศัพท์บ้านเข้ามา แต่นั่นก็ยังทำให้เฟรนด์ชิพกลายเป็นพระเอกนางเอกของการเก็บทั้งความลับ ความรัก และความผูกพันระหว่างเพื่อน หรือคนที่รัก เมื่อเวลาห่างกันหรือจากกัน การที่นำมันกลับมาอ่านอีกครั้งจะทำให้นึกถึงกลิ่นอายบรรยากาศเก่าๆ มองเห็นภาพเพื่อนๆ แต่ละคนผ่านทางตัวหนังสือ ซึ่งมันก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งที่ยากจะลืม

สมัยนี้อาจจะไม่ค่อยมีให้เห็นหรือเด็กๆ รุ่นใหม่อาจจะไม่รู้จักด้วยซ้ำ เป็นเพราะแต่ละคนอยู่ในยุคโซเชียลกันหมด ทำให้สามารถเซฟเบอร์มือถือ หรือติดต่อกันได้ทางเฟซบุ๊ค อินสตาแกรม หรือไลน์ โดยเพื่อนๆ แต่ละคนสามารถเข้ามารวมกลุ่มกันง่ายขึ้น ทำให้ภาพบรรยากาศและกลิ่นอายของการเขียนสมุด Friendship ค่อยๆ จางหายไปและกลายเป็นความทรงจำของใครบางคนแทน

แต่ถ้าเลือกได้เชื่อว่าคนที่เคยผ่านการเขียนเฟรนด์ชิพก็คงอยากจะเลือกการเขียนมากกว่า เพราะเมื่อเทียบกับการดูทุกอย่างในโทรศัพท์ เมื่อถึงเวลาที่ต้องอัพเครื่อง หรือมือถือหาย หรือชื่อถูกดันลงไปท้ายๆ ทำให้แทบจะไม่เห็นความสำคัญของเพื่อนๆ ในอดีตซักเท่าไหร่ ต่างจากสมุดเฟรนด์ชิพเป็นเล่ม ที่หากหยิบมันขึ้นมาเปิดดู ก็จะเห็นเพื่อนๆ ทุกคน

การได้ย้อนดูความทรงจำในวัยเรียน แม้ว่าจะไม่มีโอกาสเจอเพื่อนเก่าๆ แล้วก็ตาม แต่เชื่อว่าใบหน้าของเจ้าของสมุด Friendship คงจะเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มหรือน้ำตาแห่งความสุขและความทรงจำแน่นอน เพราะได้เห็นทั้งภาพและข้อความของเพื่อนๆ  ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ทำให้นึกถึงความทรงจำในอดีตที่พร่างพรูและซึมซาบไปทุกอณูได้ดีอย่างไม่มีวันลืม

สิ่งที่โดดเด่นของสมุด Friendshipก็คือ คำพูดที่ถ่ายทอดจากอารมณ์ ความรู้สึกของผู้เขียน ภาพบรรยากาศ บทกลอนกลายเป็นความทรงจำที่เต็มไปด้วยความเศร้า ความสนุก ความสุข ที่ถูกถ่ายทอดผ่านตัวหนังสือ และการครีเอทของเพื่อนๆ ที่จะสรรหาคำมาใช้ หรือมีพรอพต่างๆ ที่สอดแทรกเพื่อให้เจ้าของสมุดเฟรนด์ชิพนึกถึงทุกครั้งเวลาที่เปิดอ่าน ซึ่งมันคือความทรงจำที่มีค่าและสำคัญที่สุด

บางคนโกรธกันมาเป็นปี แต่เมื่อจะจากกันวันสุดท้ายของภาคเรียน หรือช่วงสอบเสร็จ และอาจจะไม่ได้เจอกันอีก การเขียนสมุดเฟรนด์ชิพจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีให้กลับมาเหมือนเดิม แม้จะไม่ได้มีโอกาสพูดต่อหน้ากันก็ตาม ….ความสุขของผู้เขียนและผู้อ่าน..กลายเป็นกลิ่นอายแห่งความทรงจำดีๆ ที่ประทับใจทุกครั้งที่ได้อ่านมันอีกครั้ง

สาระน่ารู้

สัมผัสกลิ่นอายบรรยากาศเก่าๆ ที่ถ่ายทอดผ่าน Friendship

ใครที่อายุ 30++ อาจจะทันการเขียนเฟรนด์ชิพ สมุดแห่งความทรงจำที่เรามักจะได้เขียนหรือให้เพื่อนๆ ในห้องเขียนก่อนจากลาในช่วงก่อนเรียนจบ ไม่ว่าจะเป็นประถม 6, มัธยม 3 หรือ มัธยม 6 เป็นเพราะสมัยก่อนที่ยังไม่มีสื่อโซเชียลเข้ามา ทำให้การติดต่อกัน การสร้างเมมโมรี่ของกันและกัน ยังคงทำได้โดยผ่านการเขียนใส่สมุดเฟรนด์ชิพเท่านั้น

ซึ่งแม้จะเป็นช่วงที่มีโทรศัพท์บ้านเข้ามา แต่นั่นก็ยังทำให้เฟรนด์ชิพกลายเป็นพระเอกนางเอกของการเก็บทั้งความลับ ความรัก และความผูกพันระหว่างเพื่อน หรือคนที่รัก เมื่อเวลาห่างกันหรือจากกัน การที่นำมันกลับมาอ่านอีกครั้งจะทำให้นึกถึงกลิ่นอายบรรยากาศเก่าๆ มองเห็นภาพเพื่อนๆ แต่ละคนผ่านทางตัวหนังสือ ซึ่งมันก็เป็นความสุขอย่างหนึ่งที่ยากจะลืม

สมัยนี้อาจจะไม่ค่อยมีให้เห็นหรือเด็กๆ รุ่นใหม่อาจจะไม่รู้จักด้วยซ้ำ เป็นเพราะแต่ละคนอยู่ในยุคโซเชียลกันหมด ทำให้สามารถเซฟเบอร์มือถือ หรือติดต่อกันได้ทางเฟซบุ๊ค อินสตาแกรม หรือไลน์ โดยเพื่อนๆ แต่ละคนสามารถเข้ามารวมกลุ่มกันง่ายขึ้น ทำให้ภาพบรรยากาศและกลิ่นอายของการเขียนสมุด Friendship ค่อยๆ จางหายไปและกลายเป็นความทรงจำของใครบางคนแทน

แต่ถ้าเลือกได้เชื่อว่าคนที่เคยผ่านการเขียนเฟรนด์ชิพก็คงอยากจะเลือกการเขียนมากกว่า เพราะเมื่อเทียบกับการดูทุกอย่างในโทรศัพท์ เมื่อถึงเวลาที่ต้องอัพเครื่อง หรือมือถือหาย หรือชื่อถูกดันลงไปท้ายๆ ทำให้แทบจะไม่เห็นความสำคัญของเพื่อนๆ ในอดีตซักเท่าไหร่ ต่างจากสมุดเฟรนด์ชิพเป็นเล่ม ที่หากหยิบมันขึ้นมาเปิดดู ก็จะเห็นเพื่อนๆ ทุกคน

การได้ย้อนดูความทรงจำในวัยเรียน แม้ว่าจะไม่มีโอกาสเจอเพื่อนเก่าๆ แล้วก็ตาม แต่เชื่อว่าใบหน้าของเจ้าของสมุด Friendship คงจะเปื้อนไปด้วยรอยยิ้มหรือน้ำตาแห่งความสุขและความทรงจำแน่นอน เพราะได้เห็นทั้งภาพและข้อความของเพื่อนๆ  ภาพเหตุการณ์ต่างๆ ทำให้นึกถึงความทรงจำในอดีตที่พร่างพรูและซึมซาบไปทุกอณูได้ดีอย่างไม่มีวันลืม

สิ่งที่โดดเด่นของสมุด Friendshipก็คือ คำพูดที่ถ่ายทอดจากอารมณ์ ความรู้สึกของผู้เขียน ภาพบรรยากาศ บทกลอนกลายเป็นความทรงจำที่เต็มไปด้วยความเศร้า ความสนุก ความสุข ที่ถูกถ่ายทอดผ่านตัวหนังสือ และการครีเอทของเพื่อนๆ ที่จะสรรหาคำมาใช้ หรือมีพรอพต่างๆ ที่สอดแทรกเพื่อให้เจ้าของสมุดเฟรนด์ชิพนึกถึงทุกครั้งเวลาที่เปิดอ่าน ซึ่งมันคือความทรงจำที่มีค่าและสำคัญที่สุด

บางคนโกรธกันมาเป็นปี แต่เมื่อจะจากกันวันสุดท้ายของภาคเรียน หรือช่วงสอบเสร็จ และอาจจะไม่ได้เจอกันอีก การเขียนสมุดเฟรนด์ชิพจึงกลายเป็นส่วนหนึ่งของการสร้างความสัมพันธ์ที่ดีให้กลับมาเหมือนเดิม แม้จะไม่ได้มีโอกาสพูดต่อหน้ากันก็ตาม ….ความสุขของผู้เขียนและผู้อ่าน..กลายเป็นกลิ่นอายแห่งความทรงจำดีๆ ที่ประทับใจทุกครั้งที่ได้อ่านมันอีกครั้ง